Verbum

сцямнелы, ✂.

Які стаў цёмным, пацямнеў.

• С. твар.

сцяна, ✂, ж.

1. Вертыкальная частка будынка, памяшкання.

   • Цагляная с.
   • Драўляная с.

2. Высокая агароджа.

   • Гарадская с.

3. чаго або якая. Стромая бакавая паверхня чаго-н.

   • С. ямы.

4. адз., перан., чаго. Суцэльная маса чаго-н., якая ўтварае перашкоду, заслону для чаго-н.

   • С. лесу.
   • С. дажджу.

◊

• Свае сцены (разм.) — пра свой дом.

• Сцяна да сцяны (разм.) — у непасрэднай блізкасці, па суседству (жыць, знаходзіцца і пад.).

• Лезці на сцяну (разм. неадабр.) — моцна раздражняцца.

• Ілбом сцяны не праб’еш (разм.) — пра марныя спробы дасягнуць чаго-н.

• Ставіць да сцяны каго (разм.) — расстрэльваць.

• І сцены вушы маюць (разм.) — папярэджанне аб асцярожнасці, бо могуць падслухаць.

• Як у сцяну гарохам каму што (разм. неадабр.) — не рэагуе, не звяртае ўвагі на сказанае.

• Як за каменнай сцяной (разм.) — пад надзейнай аховай (жыць, адчуваць сябе).

|| памянш. сценка, ✂.

|| прым. сценны, ✂ і сценавы, ✂.

• Сценная ніша.
• Сценавыя блокі.

сцярвятнік, ✂, м.

1. Драпежная птушка сямейства ястрабіных.

   • Арол-с.

2. Наогул жывёліна, якая харчуецца падлай.

   • Мядзведзь-с.

сцярпець, ✂; зак.

Цярпліва вынесці, вытрымаць што-н.

• С. абразу.

сцясніць, ✂; зак.

1. гл. цясніць.

2. Прымусіць каго-н. пацясніцца.

   • С. суседзяў.

|| незак. сцясняць, ✂.

сцяцца​¹, ✂; зак.

Счапіцца ў бойцы, сварцы.

|| незак. сцінацца, ✂.

сцяцца​², ✂; зак. (разм.).

1. Сабрацца ў камяк, скурчыцца.

   • С. ад холаду.

2. Шчыльна злучыцца, сціснуцца (пра губы, зубы і пад.).

   • Губы сцяліся ад болю.

3. Зацвярдзець пад уздзеяннем марозу.

   • Гразь к вечару сцялася.

|| незак. сцінацца, ✂.

сцяць​¹, ✂; зак.

Зняць, аддзяліць чым-н. вострым, ссячы.

• С. галаву.

|| незак. сцінаць, ✂.

сцяць​², ✂; зак. (разм.).

1. Абхапіўшы, сціснуць.

   • С. рукі рамянямі.

2. Шчыльна злучыць (губы, зубы і пад.).

   • С. губы да болю.

3. безас. Пра мароз; сцягнуць, схапіць.

   • Вечарам ваду сцяло.

|| незак. сцінаць, ✂.

|| наз. сцінанне, ✂.

сцячы, ✂; зак.

1. Пра вадкасць: збегчы па нахіленай паверхні ўніз.

2. Знемагчы ад страты крыві.

   • Ранены сцёк крывёю.

|| незак. сцякаць, ✂.