Verbum

сцюардэса, ✂, ж.

Бортправадніца на самалётах, а таксама служачая на пасажырскіх суднах.

сцюдзёны, ✂.

Вельмі халодны.

• С. вецер.

сцюжа, ✂, ж.

Моцны холад, мароз.

• Студзеньская с.

сцябаць, ✂; незак.

Біць чым-н. гнуткім, хвастаць.

• С. дубцом.

|| зак. высцебаць, ✂.

|| аднакр. сцебануць, ✂ і сцёбнуць, ✂.

|| наз. сцябанне, ✂.

сцябліна, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і сцябло (у 1 знач.).

|| памянш. сцяблінка, ✂.

|| прым. сцяблінкавы, ✂.

сцябліністы, ✂.

Са сцяблом, які мае форму сцябла (у 1 знач.).

сцяблісты, ✂.

З вялікім сцяблом або вялікай колькасцю сцёблаў.

• Сцяблістая расліна.

|| наз. сцяблістасць, ✂.

сцябло, ✂, н.

Надземная частка травяністай расліны, якая нясе на сабе лісце, кветкі і плады.

• С. бобу.

|| прым. сцябловы, ✂.

сцяг, ✂, м.

Пэўнага колеру (колераў) шырокае палотнішча на дрэўку, якое належыць вайсковай часці, дзяржаве, якой-н. арганізацыі і служыць іх эмблемай ва ўрачыстыя дні.

• Дзяржаўны с.
• Беларусі.
• Палкавы с.
• С. Перамогі.
• Пад сцягам міру (перан. у імя міру).
• Трымаць высока с. чаго-н. (перан. захоўваць якія-н. ідэалы, запаветы; высок.).

сцяганосец, ✂, м.

Той, хто нясе або носіць сцяг.

• Сцяганосцы воінскай славы (перан.; высок.).