Verbum

счытаць, ✂; зак.

1. Чытаючы, параўнаць і зверыць (які-н. тэкст).

   • С. гранкі з рукапісам.

2. Распазнаць даныя, атрымаць ці здабыць інфармацыю, запісаную на якім-н. носьбіце.

   • С. штрыхавы код тавару.
   • С. файл з дыскеты.

|| незак. счытваць, ✂.

|| наз. счытванне, ✂ і счытка, ✂.

счытчык, ✂, м.

Той, хто займаецца счыткай.

|| ж. счытчыца, ✂.

счэзнуць, ✂; зак. (разм.).

Зачахнуць, заняпасці.

• Яна, відаць, не акрыяе, так і счэзне.

счэп, ✂, м.

1. гл. счапіць.

2. Прыстасаванне, пры дапамозе якога што-н. счэпліваюць.

   • Вагонныя счэпы.

счэпны, ✂.

1. гл. счапіць.

2. Такі, які счапляецца, які можна счапіць.

   • Счэпнае прыстасаванне.

счэпшчык, ✂, м. (спец.).

Рабочы, які счэплівае вагоны.

|| ж. счэпшчыца, ✂.

сшаркаць, ✂; зак. (разм.).

Пашкодзіць шарканнем.

• С. падлогу.

сшытак, ✂, м.

1. Сшытыя лісты чыстай паперы ў вокладцы.

   • Сшыткі ў клетку.
   • Агульны с. (тоўсты сшытак у вокладцы).

2. Складзены, але не разрэзаны друкаваны аркуш у кнізе, брашуры і пад. (спец.).

|| прым. сшыткавы, ✂.

сшыўны, ✂.

Пашыты не з цэлага кавалка, са швом.

• С. каўнер.

сшыць, ✂; зак.

1. гл. шыць.

2. Злучыць шыццём.

   • С. два кліны скуры.

|| незак. сшываць, ✂.

|| наз. сшыванне, ✂ і сшыўка, ✂.