Verbum

счасацца​¹, ✂; зак.

1. Счысціцца, зняцца пры часанні.

   • Счасалася два кілаграмы пуху.

2. Быць счасаным (гл. счасаць​¹ у 2 знач.).

   • Уся воўна счасалася.

счасацца​², ✂; зак.

Стаць счасаным (пра верхні слой дрэва і пад.), а таксама стаць стаптаным (пра абцасы і пад.).

• Кара бярозы добра счасалася.
• Абцасы счасаліся.

|| незак. счэсвацца, ✂.

счасаць​¹, ✂; зак.

1. Зняць часаннем, вычасаць.

   • С. пух з труса.

2. Апрацаваць, ачысціць часаннем (лён, шэрсць і пад.).

   • С. воўну.

|| незак. счэсваць, ✂.

|| наз. счэсванне, ✂.

счасаць​², ✂; зак.

1. Часаннем зняць верхні слой чаго-н.

   • С. кару з дрэва.

2. Зрасходаваць пры часанні.

   • С. палена на трэскі.

|| незак. счэсваць, ✂.

|| наз. счэсванне, ✂.

счахнуць, ✂; зак. (разм.).

1. Стаць чахлым, змарнець.

   • Расліны счахлі без вады.

2. Схуднець, зрабіцца хворым, слабым.

   • За адзін год счах чалавек.

счацвярыць, ✂; зак.

Злучыць па чатыры.

• С. кулямёты.

счуць, ✂; зак. (разм.).

1. каго-што і з дадан. сказам. Улавіць на слых якія-н. гукі, размову; пачуць.

   • С. крокі пад акном.

2. што. Атрымаць звесткі пра каго-, што-н., даведацца з якіх-н. крыніц.

   • Счуў я навіну пра сваіх родзічаў.

3. Пра жывёл: учуць.

   • Кошка счула мыш і прытаілася.

4. перан., што і з дадан. сказам. Інтуітыўна прадбачыць.

   • С. бяду.

счыркаць, ✂; зак. (разм.).

Закрэсліць у многіх месцах, у беспарадку пакрэсліць.

• С. увесь артыкул.

счысціцца, ✂; зак.

Сысці пры чыстцы з паверхні (пра слой чаго-н., пра бруд і пад.).

• Пляма счысцілася з касцюма.

|| незак. счышчацца, ✂.

счысціць, ✂; зак.

Чысцячы, зняць з паверхні чаго-н.

• С. фарбу з шыбы.

|| незак. счышчаць, ✂.