Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

лацкан, ✂, м.

Адварот на грудной частцы паліто, пінжака.

|| прым. лацканны, ✂.

лашак, ✂, м.

Помесь жарабка і асліцы.

|| прым. лашаковы, ✂.

лашчыцца, ✂; незак.

З ласкаю гарнуцца да каго-н.; старацца ласкай выклікаць ласку ў адказ.

  • Л. да маці.

|| зак. прылашчыцца, ✂.

|| наз. лашчанне, ✂.

лашчыць, ✂; незак.

Праяўляць пяшчотнасць, любоў, ласку.

  • Л. дзіця.
  • Сонца лашчыць твар (перан.).

|| наз. лашчанне, ✂.

лаяльны, ✂.

Які фармальна трымае сябе ў рамках законнасці, прытрымліваецца добразычліва-нейтральных адносін да каго-, чаго-н.

  • Л. чалавек.
  • Лаяльныя адносіны.

|| наз. лаяльнасць, ✂.

лаянка, ✂, ж.

  1. Грубыя абразлівыя словы, выразы.

    • Зняважлівая л.
  2. Сварка.

    • Пражыць век без лаянкі.

|| прым. лаянкавы, ✂.

  • Лаянкавыя словы.

лаяцца, ✂; незак.

  1. Гаварыць грубыя, абразлівыя словы.

  2. з кім і без дапаўнення. Сварыцца, зневажаць адзін аднаго грубымі, абразлівымі словамі.

|| зак. палаяцца, ✂.

|| наз. лаянне, ✂.

лаяць, ✂; незак.

Называць грубымі, зневажальнымі словамі, ганьбіць.

  • Л. адна адну.

|| зак. вылаяць, ✂ і аблаяць, ✂.

  • А. у газеце (адмоўна выказацца пра каго-, што-н.).

леапард, ✂, м.

Буйны драпежнік сямейства кашэчых з плямістай шэрсцю.

|| прым. леапардавы, ✂.

лебедзь, ✂, м.

Вялікая вадаплаўная птушка з доўгай выгнутай шыяй.

  • Чорны л.
  • Л. ляціць к снегу, а гусь — к дажджу (прыказка).

|| прым. лебядзіны, ✂.

  • Л. пух.
  • Лебядзіная песня (перан. апошняе праяўленне таленту).