Verbum

лаўравішня, ✂, ж.

Паўднёвая вечназялёная расліна, з лісця якой атрымліваюць лекавыя рэчывы.

|| прым. лаўравішнёвы, ✂.

• Лаўравішнёвыя кроплі.

лаўрэат, ✂, м.

Званне, якое прысуджаецца за выдатныя заслугі ў галіне навукі, мастацтва і пад., а таксама асоба, якая мае такое званне.

• Л. конкурсу піяністаў.

|| ж. лаўрэатка, ✂.

|| прым. лаўрэацкі, ✂.

• Л. медаль.

лаўсан, ✂, м.

Род сінтэтычнага валакна, а таксама тканіна з гэтага валакна.

|| прым. лаўсанавы, ✂.

лафа, ✂, ж. (разм.).

Добра, выгода.

• Яму цяпер л.

лафет, ✂, м.

Станок артылерыйскай гарматы.

|| прым. лафетны, ✂.

лафіт, ✂, м.

Гатунак чырвонага вінаграднага віна.

|| прым. лафітны, ✂.

лаханка, ✂, ж. (спец.).

Поласць ныркі, якая служыць для збірання мачы і злучаецца непасрэдна з мачаточнікам.

|| прым. лаханачны, ✂.

лахі:

• лахі пад пахі (разм.) — сабраўшы свае пажыткі, выбірацца куды-н.

лахманы, ✂, м. (разм.).

Старое, паношанае або падранае адзенне; рыззё, анучы.

• Скінь ты гэтыя л.

лахматы, ✂.

1. Які мае доўгую, густую поўсць.

   • Л. сабака.
   • Лахматая шапка.

2. З доўгімі і густымі ўскудлачанымі валасамі.

   • Л. чалавек размахваў рукамі.

|| наз. лахматасць, ✂.