Verbum

полаўцы, ✂, м.

Група плямён цюркскага паходжання, якія качавалі на паўднёвым усходзе Еўропы ў 11 — пач. 13 стст.

|| ж. палаўчанка, ✂.

полба, ✂, ж.

Асобны від пшаніцы з ломкім коласам.

|| прым. полбенны, ✂.

• Полбенная каша.

поле, ✂, н.

1. Бязлесная раўніна.

   • Гуляць па полі.

2. Засеяны або падрыхтаваны да пасеву ўчастак зямлі.

   • Кукурузнае п.
   • Рыхтаваць п. пад бульбу.

3. Вялікая роўная пляцоўка, спецыяльна абсталяваная, прызначаная для чаго-н.

   • Футбольнае п.

4. Работа, даследчая дзейнасць у прыродных умовах (спец.).

   • Геолагі летам у полі.

5. Прастора дзеяння якіх-н. сіл (спец.).

   • Магнітнае п.
   • Сілавое п.

6. перан., чаго і для чаго. Галіна, сфера дзейнасці, ніва.

   • Вялікае п. дзейнасці.

7. Асноўны колер, фон пад узорам.

   • Паркаль у белы гарошак на чырвоным полі.

8. звычайна мн. Чыстая палоса ўздоўж краю ліста ў кнізе, сшытку і пад.

   • Паметкі на палях сшытка.

9. звычайна мн. Шырокі бераг капелюша.

   • Капялюш з загнутымі палямі.

◊

• Поле бітвы (высок.) — месца, дзе адбываецца бой.

• Поле зроку — прастора, якую бачыць вока.

|| прым. палявы, ✂.

• Палявыя далі.
• П. ігрок.
• Палявая практыка.
• Выплаціць палявыя (наз.).

полі...

Першая частка складаных слоў у знач. многа, са многім, складаны па саставу, напр. поліартрыт, поліфанія, полівітаміны.

поліва, ✂, н.

1. гл. палоць.

2. Тое, што трэба прапалоць або што праполата.

   • У агародзе яшчэ многа поліва.

|| прым. поліўны, ✂.

поліс, ✂, м. (спец.).

Дакумент аб страхаванні.

• Страхавы п.

|| прым. полісавы, ✂.

полісемія, ✂, ж.

У мовазнаўстве: наяўнасць у аднаго слова некалькіх значэнняў, мнагазначнасць.

|| прым. полісемічны, ✂.

політэізм, ✂, м. (спец.).

Рэлігія, якая прызнае многа багоў, мнагабожжа; проціл. монатэізм.

|| прым. політэістычны, ✂.

політэхнічны, ✂.

1. Які мае адносіны да розных галін тэхнікі.

   • П. інстытут.

2. Заснаваны на рознабаковым знаёмстве з тэхнікай.

   • Політэхнічнае навучанне.

поліўка, ✂, ж.

1. Вадкая страва з мучной прыправай.

   • Частавалі яго поліўкай.

2. Рэдкая частка якой-н. ежы, жыжка.

   • Наліла адной поліўкі.

|| прым. полівачны, ✂.