Verbum

подых, ✂, м.

Лёгкі рух паветра.

• П. ветру.
• П. ранняй восені (перан. набліжэнне).

поедам:

• поедам есці каго (разм.) — бесперастанку дапякаць папрокамі, лаянкай.

поезд, ✂, м.

1. Састаў счэпленых чыгуначных вагонаў, якія прыводзяцца ў рух лакаматывам.

   • Прыгарадны п.
   • Таварны п.

2. Шэраг павозак, якія едуць адна за другой.

   • Санны п.
   • Вясельны п. (у народным вясельным абрадзе).

|| прым. паязны, ✂.

пожня, ✂, ж. (абл.).

Зжатае хлебнае поле або сенажаць.

|| прым. пожневы, ✂.

поза, ✂, м.; ✂, ж..

1. Пастава цела.

   • Ляжаць у нязручнай позе.

2. перан. Прытворства, няшчырыя паводзіны, рысоўка.

   • Не верце яму, гэта толькі п.

позва, ✂, ж.

Пісьмовае паведамленне аб выкліку куды-н., павестка.

• П. у суд.

позірк, ✂, м.

Накіраванасць зроку на каго-, што-н.

• Кінуць п.

◊

• 3 першага позірку — па першаму ўражанню.

позна... (а таксама пазна...).

Першая частка складаных слоў са знач.:

• 1) позні (у 1 знач.), напр. познаантычны, познарэнесансны; позналедніковы (перыяд);
• 2) позні (у 3 знач.), напр. познавыспяваючы.

позна, пазней, прысл.

1. Пад канец або пасля якога-н. часу.

   • Вярнуўся п. ўночы.

2. Не ў тэрмін, пасля ўстаноўленага ці патрэбнага часу.

   • Заявы падаваць ужо п.

позні, ✂.

1. Пра час дня, года, перыяд развіцця чаго-н.: які набліжаецца да свайго канца, ужо праходзіць.

   • П. вечар.
   • Позняя восень.

2. Які затрымаўся з наступленнем, запознены.

   • П. прыход.
   • Сёлета вясна позняя.
   • Позняе раскаянне.

3. Які паяўляецца пасля ўсіх іншых.

   • Познія кветкі.
   • Познія гатункі яблыкаў.