Verbum

кузня, ✂, ж.

1. Майстэрня з горнам для ручной коўкі металу.

2. перан., чаго. Месца, дзе ствараецца што-н. вельмі важнае, істотнае (высок.).

   • Інстытут — к. маладых спецыялістаў.

|| прым. кузневы, ✂.

кузурка, ✂, ж.

Усякае маленькае, дробнае насякомае.

|| памянш. кузурачка, ✂.

кузька, ✂, м.

Шкоднік зерневых раслін; хлебны жук.

кукаваць, ✂; незак.

1. Пра зязюлю: ствараць гукі, падобныя на «ку-ку».

2. перан. Гаварыць (разм.).

|| зак. пракукаваць, ✂.

|| наз. кукаванне, ✂.

кукалка, ✂, ж.

Насякомае на стадыі свайго развіцця, калі знікаюць лічынкавыя і развіваюцца дарослыя органы.

кукарда, ✂, ж.

Форменны знак устаноўленага ўзору на форменнай фуражцы.

|| прым. кукардны, ✂ і кукардавы, ✂.

кукарэкаць, ✂; незак.

Крычаць «кукарэку».

|| зак. пракукарэкаць, ✂.

|| наз. кукарэканне, ✂.

кукарэку, выкл. гукаперайм.

Пра крык пеўня.

кукішкі, ✂:

• на кукішках (сядзець), на кукішкі (сесці) — сагнуўшы ногі ў каленях і трымаючыся на насках.

кукла, ✂, ж.

Жаночая прычоска: заплеценыя і закручаныя ў вузел валасы.