Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

перакідны, ✂.

Перакінуты або які перакідваецца цераз што-н.

  • П. мост.
  • П. каляндар.

перакінуцца, ✂; зак.

  1. Штуршком, махам перамясціцца цераз каго-, што-н.

    • П. цераз плот.
  2. Распаўсюдзіцца з аднаго месца на другое.

    • Агонь перакінуўся з хаты на гумно.
  3. перан. Перайсці на чый-н. бок, стаць прыхільнікам каго-, чаго-н. (разм.).

    • П. ў лагер паўстанцаў.
  4. чым. Кінуць што-н. адзін аднаму.

    • П. мячыкам.
    • П. словам. (перан.; разм.).
    • П. жартамі (перан.; разм.).
  5. Перакуліцца, перавярнуцца на другі бок (разм.).

    • Воз перакінуўся ў канаву.

|| незак. перакідацца, ✂ і перакідвацца, ✂.

перакінуць, ✂; зак.

  1. Кінуць цераз каго-, што-н. ці далей за якую-н. мяжу.

    • П. мяшок з аднаго пляча на другое.
    • П. мяч за рысу.
  2. Палажыць што-н. упоперак чаго-н. для пераправы.

    • П. кладку цераз ручай.
  3. перан. Перамясціць, адправіць на другое месца.

    • П. тэхніку ў раён меліярацыі.
    • П. брыгаду тэхнікаў на новы аб’ект.

|| незак. перакідаць, ✂ і перакідваць, ✂.

|| наз. перакідванне, ✂ і перакідка, ✂.

перакіс, ✂, м.

У хіміі — вышэйшая ступень акіслення элемента.

  • П. вадароду.

|| прым. перакісны, ✂.

  • Перакісныя злучэнні.

перакітаваць, ✂; зак.

Закітаваць нанава, інакш.

  • П. вокны на зіму.

|| незак. перакітоўваць, ✂.

|| наз. перакітоўванне, ✂.

пераклад, ✂, м.

  1. гл. перакласці.

  2. Тэкст, перакладзены з адной мовы на другую.

    • П. з балгарскай мовы.

перакладзіна, ✂, ж.

  1. Папярочны брус, жэрдка і пад.

  2. Тое, што і турнік.

перакладны​1 ✂:

  • на перакладных (уст.) — у экіпажы з коньмі, якія мяняліся на паштовых станцыях.

    • Ехаць на перакладных.

перакладны​2 ✂

Перакладзены з якой-н. мовы.

  • П. твор.

перакладчык, ✂, м.

Спецыяліст, які займаецца перакладамі з адной мовы на другую.

  • П. з польскай мовы.

|| ж. перакладчыца, ✂.

|| прым. перакладчыцкі, ✂.