Verbum

паслаць, ✂; зак.

1. Накіраваць з якім-н. даручэннем, куды-н.

   • П. дыялектолагаў у экспедыцыю.
   • П. па доктара.

2. Адправіць для дастаўкі.

   • П. бандэроль па пошце.

3. Перадаць, выказаць жэстам, словамі, пісьмова свае адносіны, пачуцці да каго-н. (разм.).

   • П. паветраны пацалунак.
   • П. прывітанне.

4. Кінуць, накіраваць.

   • П. мяч у сетку.

5. Пасунуць, накіраваць (спец.).

   • П. корпус улева (пра рух цела).

|| незак. пасылаць, ✂.

|| наз. пасылка, ✂ і пасыланне, ✂.

паслед, ✂, м.

Абалонка плода ў цяжарных.

|| прым. паследавы, ✂.

паследак, ✂, м. (разм.).

1. Апошняе дзіця ў сям’і.

2. мн. Рэшткі чаго-н.

   • Даесці паследкі.

◊

• На (самы) паследак — у апошнюю чаргу, на самы канец.

паслепнуць, ✂; зак.

Аслепнуць — пра ўсіх, многіх.

паслён, ✂, м.

Родавая назва некаторых раслін (напр., бульбы, памідораў, а таксама тытуню, блёкату і інш.), якія ўтвараюць асобнае сямейства.

|| прым. паслёнавы, ✂.

• Сямейства паслёнавых (наз.).

паслізнуцца, ✂; зак.

Спатыкнуцца на слізкім месцы.

• П. на лёдзе.

паслуга, ✂, ж.

1. Дзеянне, якое прыносіць карысць, дапамогу іншаму.

   • Сяброўская п.
   • Прапанаваць свае паслугі.
   • Мядзведжая п. (няўмелая дапамога, паслуга, якая прыносіць толькі шкоду).

2. мн. Бытавыя выгоды, якія даюцца каму-н.

   • Усе віды паслуг.
   • Бюро добрых паслуг.
   • Камунальныя паслугі (водаправод, асвятленне і пад.).

паслугач, ✂, м. (пагард.).

Той, хто імкнецца выслужыцца перад кім-н., саўдзельнік у чым-н.

|| ж. паслугачка, ✂.

паслужлівы, ✂ (разм.).

Тое, што і услужлівы.

|| наз. паслужлівасць, ✂.

паслужны:

• паслужны спіс — дакумент з анкетнымі дадзенымі і звесткамі аб праходжанні службы.