Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

паслужыць, ; зак.

  1. гл. служыць.

  2. Пабыць некаторы час, служачы дзе-н.

    • Паслужыў тры гады ў ваенна-марскім флоце.

паслухаць, ; зак.

  1. гл. слухаць.

  2. Правесці некаторы час, слухаючы.

    • П. лекцыю.
    • П. музыку.
    • Паслухайце, што я вам скажу.

паслухмяны, .

Такі, які слухаецца, пакорны.

  • П. хлопчык.

|| наз. паслухмянасць, .

паслушнік, , м.

Прыслужнік у манастыры, які рыхтуецца стаць манахам.

|| ж. паслушніца, .

|| прым. паслушніцкі, .

паслушэнства, , н.

Беспярэчнае падпарадкаванне, пакорнасць.

  • Трымаць дзяцей у паслушэнстве.

пасля, прысл.

  1. прысл. Праз некаторы час, потым.

    • Гэта можна зрабіць п.
  2. прыназ. Па заканчэнні, здзяйсненні чаго-н., адыходзе каго-н.

    • Сустрэнемся п. работы.
    • П. Новага года.
    • Як мне не крыўдзіцца на яго п. такіх слоў.
    • Спадчына п. бацькоў.

пасля..., прыстаўка.

Утварае прыметнікі са знач.: які адбываецца, надыходзіць пасля чаго-н., напр. пасляабедзенны, пасляродавы, пасляледавіковы.

пасляваенны, .

Які адбываецца, існуе пасля вайны.

  • П. перыяд.

паслядоўнік, , м.

Чалавек, які прытрымліваецца якога-н. вучэння і кіруецца ім у сваёй дзейнасці.

  • П. Скарыны.

|| ж. паслядоўніца, .

паслядоўны, .

  1. Які бесперапынна ідзе адзін за адным.

    • Паслядоўныя этапы работы.
  2. Лагічна абгрунтаваны, які заканамерна вынікае з чаго-н.

    • П. вывад.
    • П. ход думак.
    • Разважаць паслядоўна (прысл.).

|| наз. паслядоўнасць, .