Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пазнікаць, ; зак.

Знікнуць, перастаць існаваць — пра ўсё, многае; прапасці, схавацца — пра ўсё, многае, усіх, многіх.

  • Пазнікалі многія расліны на палях.
  • Недзе пазнікалі патрэбныя рэчы.
  • Байцы пазнікалі ў цемры.

пазнімаць, ; зак.

  1. Зняць адкуль-н. усё, многае або ўсіх, многіх; здзець з сябе ўсё, многае; адазваць адкуль-н. усіх, многіх.

    • П. дзверы з завесаў.
    • П. шапкі.
    • П. дывізіі з фронту.
  2. Адмяніць усё, многае, адмовіцца ад усяго, многага.

    • П. судзімасць.
    • П. прапановы.
  3. Садраць, зняць з якой-н. паверхні ўсё, многае.

    • П. бінты з ран.
  4. Пазбавіць усіх, многіх магчымасці дзейнічаць, вызваліць ад чаго-н. усіх, многіх.

    • П. баксёраў са спаборніцтваў.
    • П. з работы.
  5. Скапіраваць усё, многае.

    • П. копіі з дакументаў.
  6. Тое, што і паздымаць.

пазніцца, ; незак.

  1. З’яўляцца пазней за вызначаны час.

    • П. на заняткі.
  2. Выконваць што-н. пазней, чым трэба.

    • П. з сяўбой.
  3. Затрымлівацца дзе-н.

    • Не пазніся, завідна прыходзь дамоў.

пазнішчаць, ; зак.

Знішчыць усіх, многіх або ўсё, многае.

  • П. ваўкоў.
  • П. лясы.

пазногаць, , м.

Тое, што і ногаць.

|| прым. пазногцевы, .

пазносіць, ; зак.

  1. Знесці адкуль-н. усё, многае або знесці ў адно месца ўсіх, многіх ці адно, многае.

    • П. бульбоўнік з агарода.
    • П. параненых у санітарную машыну.
  2. Спусціць уніз усё, многае.

    • П. сена з вышак.
  3. Сарваўшы, разбурыўшы, знесці з месца ўсё, многае.

    • П. масты.
  4. Пайшоўшы, узяць з сабой усё, многае.

    • П. чужыя рэчы.

пазношваць, ; зак.

Доўгай носкай давесці да нягоднасці ўсё, многае.

  • П. абутак.

пазразаць, і пазрэзваць, ; зак.

  1. Зрэзаць усё, многае; зняць няроўнасці ўсюды, у многіх месцах.

    • П. кветкі з клумбы.
    • П. купіны.
  2. перан. Праваліць на экзамене ўсіх, многіх (разм.).

пазрастацца, ; зак.

Зрасціся пры пераломах — пра многае.

  • Паламаныя косці пазрасталіся.

пазрываць1, ; зак.

  1. Аддзяліць ад галіны, сцябла ўсё, многае.

    • П. кветкі.
  2. З сілай рвануўшы, садраць усё, многае.

    • Ураган пазрываў дахі.