Verbum

пазрываць​², ✂; зак.

Зрыць што-н. у многіх месцах, зрыць усё, многае.

• Дзікі пазрывалі ўсё поле.

пазумент, ✂, м.

Тасьма, звычайна шытая золатам або срэбрам, галун.

• Абшыты пазументамі кафтан.

|| прым. пазументавы, ✂ і пазументны, ✂.

пазуха, ✂, ж.

1. Прастора паміж грудзямі і адзеннем, што прылягае да іх.

   • Трымаць што-н. за пазухай.
   • Дастаць з-за пазухі.

2. Поласць у асобных органах цела (спец.).

   • Запаленне лобных пазух.

|| прым. пазушны, ✂.

пазыка, ✂, ж.

1. Фінансавая аперацыя, якая заключаецца ў атрыманні грошай у доўг на пэўных умовах.

   • Дзяржаўная ўнутраная п.

2. Выдача ў доўг на пэўных умовах грошай, рэчаў і пад., а таксама грошы, рэчы і пад., узятыя ў доўг.

   • Грашовая п.
   • Незваротная п.

|| прым. пазыковы, ✂.

• Пазыковая аперацыя.
• П. банк.

пазыкатрымальнік, ✂, м. (спец.).

Уладальнік аблігацый пазыкі (у 1 знач.).

пазыўны, ✂.

1. Які служыць для прыцягвання ўвагі.

   • П. сігнал.

2. пазыўныя, -ых. Спецыяльныя сігналы для апазнавання радыёстанцыі, судна, вайсковай часці і пад.

   • Пазыўныя радыёстанцыі.
   • Прыняць чые-н. пазыўныя.

пазычыць, ✂; зак.

1. што і чаго каму. Даць у доўг.

   • П. каму-н. грошы або грошай.

2. што і чаго ў каго. Узяць у доўг.

   • П. у каго-н. грошы або грошай.

◊

• У сабакі вачэй пазычыць або пазычыўшы (разм. неадабр.) — страціць сумленне, пачуццё сораму.

|| незак. пазычаць, ✂.

◊

• Не пазычаць чаго — ёсць, хапае.

  • Гэтаму чалавеку розуму не пазычаць.

паз’ядаць, ✂; зак.

1. З’есці за некалькі прыёмаў усё, многае.

2. Пашкодзіць ядавітым рэчывам што-н. у многіх месцах, усюды.

   • Кіслата паз’ядала скуру на руках.

паз’язджацца, ✂; зак.

З’ехацца ў адно месца — пра ўсіх, многіх.

• Спецыялісты паз’язджаліся на канферэнцыю.

паз’язджаць, ✂; зак.

1. З’ехаць, спусціцца адкуль-н. — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

   • Лыжнікі паз’язджалі з гары.

2. Едучы, павярнуць куды-н. — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

   • Машыны паз’язджалі ўбок.

3. Выехаць адкуль-н. — пра ўсіх, многіх.

   • Моладзь паз’язджала з вёскі ў горад.

4. перан. Ссунуцца, збіцца — пра ўсё, многае.

   • Панчохі паз’язджалі з ног.