Verbum

пазямельны, ✂.

Які мае адносіны да ўладання і карыстання зямлёй.

• П. падатак.

пазяхаць, ✂; незак.

Міжвольна сутаргава ўдыхаць і адразу выдыхаць паветра з шырока адкрытым ротам (пры жаданні спаць, пры стоме).

|| аднакр. пазяхнуць, ✂.

|| наз. пазяханне, ✂.

|| прым. пазяхальны, ✂.

• Пазяхальныя рухі.

паілка, ✂, ж.

Спецыяльны посуд, прыстасаванне паіць жывёлу, птушак.

• Аўтаматычная п.

паільнік, ✂, м.

Кубачак з доўгім носікам і паўзакрытым верхам, з якога пояць ляжачых хворых.

паіць, ✂; незак.

1. Даваць піць.

   • П. дзяцей.
   • П. і карміць сям’ю (мець на ўтрыманні, даваць пражытак).

2. Даваць піць спіртныя напіткі, частаваць чым-н. алкагольным.

   • Не ўздумайце яго п.: яму трэба сёння садзіцца за руль.

|| зак. напаіць, ✂.

|| наз. паенне, ✂.

• П. жывёлы.

пай, ✂, м.

Доля, якая ўносіцца ў агульную справу асобным яе ўладальнікам.

• Уступны п.
• Кааператыўны п.

|| прым. паявы, ✂.

пайменны, ✂.

Які ўтрымлівае пералік імён; які робіцца па імёнах.

• П. спіс.
• Пайменнае галасаванне.
• Назваць усіх пайменна (прысл.).

пайсці, ✂; зак.

Пачаць ісці (паводле ўсіх знач. дзеясл. «ісці»).

• Хлопчык пайшоў (пачаў хадзіць).
• Пайшоў прэч! (выбірайся).

◊

• Калі на тое пайшло (разм.) — калі ўжо так трэба, калі так неабходна.

• Так не пойдзе (разм.) — так, пры такой умове нічога не атрымаецца, не выйдзе.

пайшчык, ✂, м.

Уладальнік паю.

• П. кааператыўнага таварыства.

|| ж. пайшчыца, ✂.

|| прым. пайшчыцкі, ✂.

пак​¹, ✂, м.

Стос, вязка пэўных прадметаў.

• П. газет.