Verbum

пакарыцель, ✂, м.

Той, хто пакарыў або пакарае каго-, што-н.

• Пакарыцелі цаліны.
• Чалавек — п. космасу.

|| ж. пакарыцелька, ✂.

пакарыцца, ✂; зак.

1. Падпарадкавацца чыёй-н. уладзе, волі.

   • Не пакорымся нахабным заваёўнікам.

2. чаму. Змірыцца з чым-н., адмовіўшыся ад супраціўлення чаму-н.

   • П. лёсу.

|| незак. пакарацца, ✂.

пакарыць, ✂; зак.

1. Падпарадкаваць сваёй уладзе, заваяваць.

   • П. крэпасць.
   • Чалавек пакарыў космас.

2. перан. Выклікаць у каго-н. сімпатыю, давер да сябе.

   • П. дзявочае сэрца.

|| незак. пакараць, ✂.

|| наз. пакарэнне, ✂.

пакатасць, ✂, ж.

1. гл. пакаты.

2. Пакатая паверхня.

   • П. узгорка.

пакатацца, ✂; зак.

Правесці некаторы час, катаючыся на чым-н.

• П. на веласіпедзе.

пакатаць, ✂; зак.

Павазіць, пракаціць крыху.

• П. дзяцей на санках.

пакаты, ✂.

Нахілены, без крутасці.

• П. дах.

|| наз. пакатасць, ✂.

пакаўзнуцца, ✂; зак.

Тое, што і паслізнуцца.

пакахацца, ✂; зак. (разм.).

Пакахаць адзін аднаго.

пакахаць, ✂; зак.

Адчуць каханне да каго-, чаго-н., палюбіць.

• П. дзяўчыну.