Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

паздавацца, ; зак.

Здацца — пра ўсіх, многіх.

  • П. ў палон.

паздаваць, ; зак.

  1. Здаць, перадаць куды-н., каму-н. усё, многае ці ўсіх, многіх.

    • П. кнігі ў бібліятэку.
  2. Здаць у часовае карыстанне ўсё, многае.

    • П. кватэры кватарантам.
  3. Раздаць усе карты ў гульні.

  4. Здаць іспыты.

    • П. экзамены.

паздаравелы, .

Які стаў здаравейшым.

  • Паздаравелае дзіця.

паздаровіцца, ; безас.; зак.:

  • не паздаровіцца каму (разм.) — будзе дрэнна каму-н. за што-н., з-за чаго-н.

  • За невыкананне работы нам не паздаровіцца.

паздзіраць, ; зак.

  1. Садраць што-н. у многіх месцах, садраць усё, многае.

    • П. фарбу з шыбаў.
    • П. рукі аб маліннік.
  2. Рэзкім рухам зняць усё, многае (разм.).

    • П. боты з ног.

паздымаць, ; зак.

  1. Сфатаграфаваць, адлюстраваць на фота- і кінаплёнцы ўсіх, многіх або ўсё, многае.

  2. Стварыць (кінафільмы).

паздыхаць, ; зак.

Здохнуць — пра ўсіх, многіх (пра жывёлу).

  • Парасяты паздыхалі.

пазелянелы, .

  1. Пакрыты зялёнай цвіллю, раскаю, мохам і пад.

    • Пазелянелая страха.
  2. Пра колер твару: бледны, зямлістага адцення.

пазёр, , м. (неадабр. кніжн.).

Чалавек, які прымае позу (у 2 знач.), стараецца стварыць уражанне сваімі паводзінамі, знешнасцю.

|| ж. пазёрка, .

|| прым. пазёрскі, .

пазёрства, , н. (неадабр. кніжн.).

Паводзіны пазёра.