Verbum

пазвальваць, ✂; зак.

1. Зваліць, паваліць усіх, многіх ці ўсё, многае або спілаваць, ссячы ўсё, многае.

   • Вецер пазвальваў слупы.
   • П. сосны.

2. Скінуць адкуль-н. усё, многае або ўсіх, многіх.

   • Ты там не пазвальвай дзяцей з печы.

3. Неакуратна зваліць, скідаць усё, многае.

   • П. рэчы ў кучу.

пазвальняць, ✂; зак.

Звольніць усіх, многіх.

• П. з пасад.

пазванок, ✂, м.

Асобная косць (або храсток) пазваночніка.

• Шыйныя пазванкі.

|| прым. пазваночны, ✂.

• Пазваночныя жывёлы (вышэйшыя жывёлы, якія маюць касцявы або храстковы шкілет).

пазваночнік, ✂, м.

У чалавека і пазваночных жывёл: спінны хрыбет, які складаецца з шэрагу касцей (або храсткоў), што ідуць уздоўж спіны і ўтрымліваюць у сабе спінны мозг.

пазварочваць, ✂; зак.

1. без дапаўнення. Змяніць напрамак свайго руху — пра ўсіх, многіх.

   • Жанчыны пазварочвалі са сцежкі.

2. Накіраваць з якога-н. напрамку ў іншы бок усё, многае ці ўсіх, многіх.

   • П. машыны на прасёлачную дарогу.

3. Зрушыць з месца, скінуць усё, многае (разм.).

   • П. мяшкі з воза.

4. Звярнуць, збіць на бок усё, многае (разм.).

   • П. слупы.

5. Скідаць, зваліць разам усё, многае (разм.).

   • П. дровы ў кучу.

пазвешвацца, ✂; зак.

Звесіцца, нахіліцца, апусціцца — пра ўсё, многае або ўсіх, многіх.

• Дзеці пазвешваліся з печы.

пазвешваць, ✂; зак.

Звесіць, нахіліць, апусціць усё, многае.

• П. галовы.

пазвіваць, ✂; зак.

1. Скручваючы, звіць усё, многае.

   • П. вяроўкі.

2. Зматаць усё, многае.

   • П. ніткі ў клубок.
   • П. пражу з матавіла.

3. Звіць, зляпіць (пра гнёзды).

   • Ластаўкі пазвівалі гнёзды пад страхой.

пазвісаць, ✂; зак.

Апусціцца, звіснуць уніз — пра ўсё, многае.

• Галіны пазвісалі над вадой.

пазводзіцца, ✂; зак.

Звесціся, перастаць існаваць — пра ўсіх, многіх.

• Пазводзіліся ў нас танкарунныя авечкі.