Verbum

падзяка, ✂, ж.

1. Пачуццё ўдзячнасці за што-н. добрае.

   • Выказаць падзяку.
   • Прыняць што-н. з падзякай.

2. Афіцыйнае выказванне высокай ацэнкі чыёй-н. працы, дзеянняў.

   • Аб’явіць падзяку ў загадзе.
   • Атрымаць падзяку ад дырэкцыі.

падзямелле, ✂, н.

Памяшканне, пячора пад паверхняй зямлі.

• Сырое п.

падзяўбці, ✂; зак.

1. Здзяўбці ўсё.

   • Галубы падзяўблі ўвесь корм.

2. Дзяўбці некаторы час.

   • Крыху падзяўблі і зніклі.

падкавацца, ✂; зак. (разм.).

Набыць запас ведаў у якой-н. галіне.

|| незак. падкоўвацца, ✂.

падкаваць, ✂; зак.

1. гл. каваць.

2. перан., каго (што) (звычайна ў форме дзеепрым.). Падрыхтаваць, даць каму-н. запас неабходных ведаў, звестак (разм.).

   • Чалавек, добра падкаваны ў сваёй галіне.

падказаць, ✂; зак.

1. Шапнуць або паказаць незаўважна каму-н. тое, што той павінен адказаць.

   • П. адказ.

2. перан. Навесці на думку, дапамагчы прыйсці да рашэння.

   • Праверка падказала правільнае рашэнне.
   • Падкажыце, што нам тут рабіць (парайце; разм.).

|| незак. падказваць, ✂.

|| наз. падказванне, ✂ і падказка, ✂.

падказчык, ✂, м.

Той, хто падказвае (у 1 знач.).

|| ж. падказчыца, ✂.

падкалаціць, ✂; зак.

Дадаць у ежу прыправу.

• П. мукой шчаўе.

|| незак. падкалочваць, ✂.

падкалодны, ✂:

• змяя падкалодная (разм.) — пра злога, каварнага чалавека.

падкалоць​¹, ✂; зак.

1. Закалоўшы ці прыкалоўшы, прымацаваць.

   • П. дакументы.

2. перан. Сказаць што-н. з’едлівае, непрыемнае (разм.).

   • П. суседа.

|| незак. падколваць, ✂.

|| наз. падколка, ✂ і падколванне, ✂.