Verbum

падзёншчык, ✂, м. (уст.).

Рабочы з падзённай аплатай.

|| ж. падзёншчыца, ✂.

|| прым. падзёншчыцкі, ✂.

падзёншчына, ✂, ж. (уст.).

Падзённая работа.

• Працаваць на падзёншчыне.

падзівіцца, ✂; зак.

1. гл. дзівіцца.

2. на каго-што, з дадан. сказам і без дапаўнення. Паглядзець са здзіўленнем, з цікавасцю.

   • П. на незвычайны ўраджай.

падзішах, ✂, м.

Тытул манарха ў некаторых краінах Блізкага і Сярэдняга Усходу (напр. былых турэцкіх султанаў).

|| прым. падзішахскі, ✂.

падзол, ✂, м.

Неўрадлівая шаравата-белая глеба.

|| прым. падзольны, ✂.

падзолісты, ✂.

З падзолам.

• Падзолістыя глебы.

|| наз. падзолістасць, ✂.

падзор, ✂, м.

1. Брыжы, карункі, якімі абшываецца ніжні край чаго-н.

   • Карункавы п.

2. У архітэктуры: карніз з разьбой.

   • Вокны з падзорам.

падзорны, ✂.

Які служыць для назірання, разглядвання.

• Падзорная труба.

падзьмухаць, ✂; зак.

Дзьмухаць некаторы час.

• Апарыўшыся малаком, і на ваду падзьмухаеш (прыказка).

падзьмуць, ✂; зак.

1. Пачаць дзьмуць.

   • Ад ракі падзьмуў халодны вецер.

2. Дзьмуць некаторы час.

   • Вецер падзьме і перастане.