Verbum

пад’ём, ✂, м.

1. гл. падняцца, -ць.

2. Участак дарогі, які ідзе ўверх.

   • Круты п.

3. Выпуклая частка нагі ад пальцаў да шчыкалаткі, над ступнёй.

   • Боты ціснуць у пад’ёме.

◊

• Лёгкі (або цяжкі) на пад’ём (разм.) — лёгка (або з цяжкасцю) адважваецца ісці, ехаць, рухацца, рабіць што-н.

|| прым. пад’ёмны, ✂.

пад’ёмнік, ✂, м.

Устройства, механізм для пад’ёму цяжару і пасажыраў.

• Канатны п.

пад’ёмны, ✂.

1. гл. падняцца, -ць і пад’ём.

2. Які прызначаны для пад’ёму, перамяшчэння ўверх.

   • П. кран.

3. Такі, які можна падняць.

   • Пад’ёмная заслона.

4. Які выдаецца для расходаў пры пераездзе на новае месца работы.

   • Пад’ёмныя грошы.
   • Атрымаць пад’ёмныя.

паджартаваць, ✂; зак. (разм.).

Зрабіць каго-, што-н. прадметам жартаў, забавы.

• П. з дзівака.

паджары, ✂.

1. Рыжа-буры ці бура-чорны (пра масць жывёл).

2. Сухарлявы, тонкі (разм.).

   • П. лось.

паджылкі, ✂, н. (разм.).

Каленнае сухажылле.

• П. трасуцца ў каго-н. (пра стан моцнага страху, спалоху; разм.).

паджыць, ✂; зак. (разм.).

Крыху зажыць, падгаіцца.

• Рана паджыла.

|| незак. паджываць, ✂.

падзагаловак, ✂, м.

Другі, дадатковы загаловак.

|| прым. падзагаловачны, ✂.

падзакусіць, ✂; зак. (разм.).

Крыху паесці, перакусіць.

• Трэба п. з дарогі.

падзарабіць, ✂; зак. (разм.).

Крыху, дадаткова зарабіць.

• П. грошай.

|| незак. падзарабляць, ✂.