падкалоць​1, ✂; зак.

  1. Закалоўшы ці прыкалоўшы, прымацаваць.

    • П. дакументы.

  2. перан. Сказаць што-н. з’едлівае, непрыемнае (разм.).

    • П. суседа.

|| незак. падколваць, ✂.

|| наз. падколка, ✂ і падколванне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)