Verbum

паглыбіць, ✂; зак.

1. Зрабіць больш глыбокім (у 1 і 4 знач.).

   • П. сажалку.
   • П. свае веды.

2. Змясціць глыбей, урэзаць што-н.

   • П. разец у метал.

|| незак. паглыбляць, ✂.

|| наз. паглыбленне, ✂.

паглыблены, ✂.

1. Грунтоўны, сур’ёзны.

   • П. псіхалагічны аналіз.

2. Засяроджаны на чым-н., заняты чым-н.

   • П. ў свае думкі.

|| наз. паглыбленасць, ✂.

паглынуць, ✂; зак.

1. Увабраць у сябе.

   • Зямля паглынула ўсю дажджавую ваду.
   • Горад паглынуў прыгарадныя вёскі (перан.).

2. перан. Цалкам захапіць чым-н.

   • Новая ідэя паглынула вучонага.

3. перан., што і чаго. Патраціць на сябе многа часу, затрат, намаганняў.

   • Работа паглынула шмат часу.
   • Паездка паглынула многа грошай.

|| незак. паглынаць, ✂.

|| наз. паглынанне, ✂.

паглядаць, ✂ і паглядваць, ✂, незак.

Глядзець (у 1 і 2 знач.) час ад часу.

• П. на гадзіннік.
• Паглядай за дзецьмі.

пагнацца, ✂; зак.

Пачаць гнацца.

• П. за злодзеем.
• П. за славай (асудж.).

пагнаць, ✂; зак.

Пачаць гнаць.

• П. кароў у поле.
• П. ворага са сваёй зямлі.
• Сабака пагнаў зайца.
• Дзяўчынка шпарчэй пагнала каня.
• І чаго яго пагнала ў свет? (безас.; чаго ён адправіўся ў свет; разм.).

пагнісці, ✂ і пагніць, ✂; зак.

Згнісці — пра ўсё, многае.

• За многія гады салома пагніла на стрэхах.

пагода, ✂, ж.

Стан атмасферы ў дадзеным месцы, у дадзены час; добрае надвор’е.

• Марозная п.
• Хто дажджом косіць, той пагодай сушыць (з нар.).
• Рабіць пагоду (перан. мець рашаючае значэнне ў якой-н. справе).
• Чакаць з мора пагоды (перан. знаходзіцца ў чаканні чаго-н. няпэўнага).

|| памянш. пагодка, ✂.

|| прым. пагодны, ✂.

• Пагодныя ўмовы.

пагодлівы, ✂.

Добры, ясны, цёплы ў адносінах да пагоды.

• Стаяў п. дзень.

пагойдвацца, ✂; незак.

Гайдацца злёгку ці час ад часу.

• Байдарка ціха пагойдвалася на хвалях.

|| наз. пагойдванне, ✂.