Verbum

паганы, ✂.

1. Які нельга есці з прычыны ядавітасці, нечыстаты.

   • П. грыб.

2. Прызначаны для смецця, нечыстот.

   • Паганае вядро.

3. Мярзотны, подлы чалавек.

   • П. чалавек.
   • П. настрой.

4. Злы, куслівы (пра сабаку).

5. Язычніцкі (уст.).

   • Паганыя ідалы.

◊

• Паганыя вочы (разм.) — шкодныя вочы.

паганялка, ✂, ж. (разм.).

Тое, чым паганяюць.

• Не кіем дык палкай — адной паганялкай (з нар.).

паганяты, ✂, м.

1. Той, хто паганяе запрэжаных жывёл, возчык.

2. Той, хто падганяе на працы, наглядчык.

   • Паганятыя з бізунамі стаялі ў кожнага над каркам.

паганяць​¹, ✂; незак.

Панукваць, падсцёбваць.

• П. каня пугай.

паганяць​², ✂; зак.

1. На працягу якога-н. часу прымусіць бегчы, лятаць (разм.).

   • П. галубоў.
   • Пойдзем, паганяем мяч.

2. Акучваць некаторы час (разм.).

   • За гадзіну паганяў бульбу.

пагарачыцца, ✂; зак.

1. Праявіць гарачнасць, раздражнёнасць.

   • Дарэмна я пагарачыўся.

2. Праявіць паспешнасць.

   • Пагарачылася, паехала туды, а потым шкадавала.

пагарда, ✂, ж.

Ганарыстасць, адсутнасць павагі да каго-, чаго-н.

• Ён амаль да кожнага ставіцца з пагардай.

пагарджальны, ✂.

Тое, што і пагардлівы.

|| наз. пагарджальнасць, ✂.

пагарджаць, ✂; незак.

Адносіцца да каго-, чаго-н. з пагардай.

• П. тэхнікай бяспекі.

|| наз. пагарджанне, ✂.

пагардлівы, ✂.

Які адносіцца да каго-, чаго-н. з пагардай або выражае, утрымлівае ў сабе пагарду да каго-, чаго-н.

• Пагардлівыя адносіны.
• Пагардлівыя словы.

|| наз. пагардлівасць, ✂.