Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пагадненне, , н.

  1. Дагавор, які абумоўлівае абавязацельствы ў чым-н.

    • Гандлёвае п.
    • Падпісаць п.
  2. Прымірэнне, згода.

    • Шукаць пагаднення.

пагадовы, .

Які робіцца па гадах.

  • Пагадовыя запісы ў летапісе.

пагайдацца, і пагойдацца, ; зак.

Гайдацца некаторы час.

  • П. ў гамаку.

пагайдаць, і пагойдаць, ; зак.

Гайдаць (гойдаць) некаторы час.

  • П. калыску.

пагалоска, і погаласка, , ж.

Чуткі, размовы, якія перадаюцца.

  • Пусціць пагалоску (погаласку).

пагалоўе, , н.

Агульная колькасць галоў жывёлы.

  • П. кароў.
  • Рост пагалоўя.

пагалоўны, .

Які распаўсюджваецца на ўсіх.

  • П. перапіс.

паганец, , м. (разм.).

Нядобры чалавек, нягоднік.

|| ж. паганка, .

паганіць, ; незак. (разм.).

  1. Пэцкаць, рабіць брудным.

    • П. хату.
    • П. рукі.
  2. Ганьбіць.

    • Здраднікі паганяць зямлю.

|| зак. апаганіць, .

паганка, , ж.

  1. гл. паганец.

  2. Неядомы, паганы (у 1 знач.) грыб.