Verbum

пагарэлец, ✂, м.

Той, хто пагарэў (у 1 знач.).

• Дапамагчы пагарэльцам.

|| прым. пагарэльскі, ✂.

пагарэць, ✂; зак.

1. Страціць дом, маёмасць у выніку пажару, а таксама згарэць — пра ўсё, многае.

   • Адбудаваліся тыя, хто пагарэў.
   • Многія вёскі ў час вайны пагарэлі.

2. перан., без дапаўнення. і на чым. Пацярпець няўдачу (разм.).

   • П. на злоўжыванні службовым становішчам.

3. Гарэць некаторы час.

   • Свяча пагарэла і пагасла.

пагаслы, ✂.

Які перастаў гарэць, пагас.

• Пагаслая цыгарэта.

пагатоў, прысл.

Тым больш.

• Калі ты гэтага не здолеў зрабіць, то ён і п. не зробіць.

пагашаць, ✂; незак. (афіц.).

Тое, што і гасіць (у 4 знач.).

• П. аблігацыю.
• П. запазычанасць.

|| наз. пагашэнне, ✂.

• Аплата ў лік пагашэння доўгу.

пагібель, ✂, ж.

Смерць, гібель.

• Асудзіць на п.

пагібельны, ✂.

Тое, што і гібельны.

• П. ўраган.

пагінацыя, ✂, ж. (кніжн.).

Нумарацыя старонак кнігі, рукапісу.

пагінуць, ✂; зак.

Загінуць — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

• За зіму многа парасят пагінула.

паглыбіцца, ✂; зак.

1. Зрабіцца больш глыбокім (у 1 і 4 знач.).

   • Каляіны паглыбіліся.
   • Супярэчнасці паглыбіліся.

2. у што. Прасунуцца, прабрацца ўглыб чаго-н.

   • П. ў цясніну.

3. перан., у што. Засяродзіцца на чым-н., у думках увайсці ў што-н.

   • П. ў вывучэнне літаратуры.
   • П. ў думкі.

|| незак. паглыбляцца, ✂.

|| наз. паглыбленне, ✂.