Verbum

пагражальны, ✂.

1. Які ўтрымлівае ў сабе пагрозу, выражае пагрозу.

   • У голасе гучалі пагражальныя ноткі.

2. Які пагражае небяспекай.

   • П. характар падзей.

|| наз. пагражальнасць, ✂.

пагражаць, ✂; незак.

1. каму і без дапаўнення. Рабіць пагражальны жэст рукой.

   • П. кулаком.

2. каму чым. Папярэджваць з пагрозай пра што-н.

   • П. вайной.

3. чым. Служыць прыметай (чаго-н. небяспечнага, непрыемнага).

   • Рака пагражае разлівам.

4. Павінна адбыцца (пра што-н. дрэннае).

   • Пагражае гангрэна.

|| зак. пагразіць, ✂.

пагран...

Першая частка складаных слоў са знач. пагранічны, напр. пагранатрад, пагранзастава, пагранслужба.

пагранічнік, ✂, м.

Ваеннаслужачы пагранічнай аховы.

пагранічны, ✂.

1. Які знаходзіцца або адбываецца каля граніцы.

   • Пагранічная зона.
   • П. інцыдэнт.

2. Які мае адносіны да аховы граніцы.

   • П. гарнізон.

пагранічча, ✂, н.

Прыгранічная паласа, зона.

пагроза, ✂, ж.

1. Запалохванне, абяцанне зрабіць непрыемнасць, зло.

   • Не звяртаць увагі на пагрозы.

2. Магчымая небяспека.

   • П. смерці.
   • План быў пад пагрозай зрыву.

пагрозлівы, ✂.

Тое, што і пагражальны.

• П. выраз твару.
• Пагрозлівая цемра.

|| наз. пагрозлівасць, ✂.

пагром, ✂, м.

Рэакцыйна-шавіністычнае выступленне супроць якой-н. нацыянальнай ці іншай групы насельніцтва, якое суправаджаецца грабяжом маёмасці і масавымі забойствамі.

|| прым. пагромны, ✂.

пагромшчык, ✂, м.

Арганізатар або ўдзельнік пагрому.

• Фашысцкія пагромшчыкі.