Verbum

крамянець, ✂; незак.

Станавіцца крамяным, цвярдзець, налівацца.

• Качаны капусты крамянеюць.

|| зак. акрамянець, ✂.

крамяністы, ✂.

1. Усеяны каменнем, камяністы.

   • Крамяністая дарога.

2. Які складаецца з крэменязёму.

   • К. сланец.

|| наз. крамяністасць, ✂.

крамяны, ✂.

1. Пругкі, цвёрды, сакавіты.

   • К. качан капусты.

2. Поўны сілы і здароўя чалавек.

3. перан. Свежы, ядраны.

   • Крамянае надвор’е.

|| наз. крамянасць, ✂.

кран​¹, ✂, м.

Прыстасаванне ў выглядзе трубкі для выпускання вадкасці або газу з рэзервуара або трубаправода.

• Уключыць к. з гарачай вадой.

|| прым. кранавы, ✂ і кранны, ✂.

кран​², ✂, м.

Механізм для пад’ёму і перамяшчэння грузаў.

• Вежавы к.
• Пад’ёмны к.

|| прым. кранавы, ✂.

кранальны, ✂.

Які кранае, хвалюе.

• Кранальная карціна.

|| наз. кранальнасць, ✂.

кранаўшчык, ✂, м.

Машыніст, які абслугоўвае кран ​².

|| ж. кранаўшчыца, ✂.

|| прым. кранаўшчыцкі, ✂.

кранацца, ✂; незак.

1. Зрушвацца з месца, пачынаць рухацца.

   • Электрычка кранаецца з месца.

2. чаго-каго. Датыкацца да каго-, чаго-н.

   • К. рукой пляча таварыша.
   • Смычок ледзь кранаўся струн.

|| зак. крануцца, ✂.

кранаць, ✂; незак.

1. Датыкацца, дакранацца да каго-, чаго-н.; чапаць.

   • К. рукой.
   • Нельга к. ядавітых раслін.

2. Парушаць чый-н. спакой, турбаваць; закранаць каго-, што-н. у гутарцы, прамове.

   • Яна не хацела кранаць начальніка.
   • Аграном кранаў пытанні ўрадлівасці глебы.

3. Хваляваць, расчульваць.

   • Маё сэрца кранаюць родныя краявіды.

4. Прыводзіць у рух.

   • Паравоз кранае вагоны.

|| зак. крануць, ✂.

краншнэп, ✂, м.

Вялікая балотная птушка з доўгай, сагнутай уніз дзюбай, род куліка.