Verbum

ковы, ✂.

Тое, што і аковы (ужыв. ў паэзіі).

код, ✂, м.

Сістэма ўмоўных абазначэнняў, сігналаў, якія перадаюць інфармацыю.

• Тэлеграфны к.
• Лічбавы к.

○

• Генетычны код (спец.) — паслядоўнасць размяшчэння матэрыяльных носьбітаў спадчыннасці (генаў), якая перадаецца ад пакалення да пакалення.

|| прым. кодавы, ✂.

кодла, ✂, н. (разм.).

1. Гняздо, логава.

2. Вывадак, сям’я, род.

   • Сусед прыехаў з усім сваім кодлам.
   • Варожае к. (перан. ворагі; пагард.).

кодэкс, ✂, м.

1. Звод законаў.

   • Грамадзянскі к.

2. перан., чаго або які. Сукупнасць асноўных правіл, перакананняў (кніжн.).

   • Маральны к. будаўнікоў новага грамадства.

3. Старадаўні рукапіс у пераплёце (спец.).

   • Пергаментны к.

кожны, ✂, займ.

Усякі, адзін з усіх, узяты асобна.

• К. год.
• Кожныя дзве гадзіны.
• На к. дзень (для паўсядзённага ўжытку).
• Кожнаму не патрапіш сказаць (наз.).
• К. так паступіць (наз.).

козагадовец, ✂, м.

Спецыяліст у галіне козагадоўлі.

козагадоўля, ✂, ж.

Развядзенне коз як галіна жывёлагадоўлі.

|| прым. козагадоўчы, ✂.

козлік, ✂, м.

1. гл. казёл.

2. Тое, што і казёл (у 6 знач.).

козлы, ✂.

1. Сядзенне для фурмана ў перадку экіпажа.

2. Падстаўка для пілавання дроў у выглядзе бруса на чатырох ножках, збітых крыж-накрыж.

   • Пілаваць дровы на козлах.

3. Спосаб састаўлення вінтовак.

   • Саставіць вінтоўкі ў к.

козыр, ✂, м.

1. Карта масці, якая з’яўляецца старшай у гульні.

2. перан. Тое што можа даць перавагу ў чым-н.

   • У мяне яшчэ быў к.: я нічога не ўзяла.
   • Выбіць усе козыры.

◊

• Хадзіць козырам (разм.) — паводзіць сябе ганарліва.

|| прым. казырны, ✂.

• К. туз.