Verbum

маладзіковы, ✂.

1. гл. маладзік.

2. маладзіковая квадра — першая фаза месяца.

маладзіком, прысл. (разм.).

Калі настане маладзік, у перыяд маладзіка.

маладзіца, ✂, ж.

Маладая замужняя жанчына.

• Спявалі маладзіцы і дзяўчаты.

маладзіцца, ✂; незак.

Прымаць захады, каб выглядаць больш маладым.

• Жанчына ўсё яшчэ маладзілася.

маладзіць, ✂; незак.

Надаваць больш малады выгляд.

• Прычоска маладзіла жанчыну.

маладняк, ✂, м.

1. Маладыя жывёлы, птушкі.

   • Калгасны м.

2. Малады лес.

   • Грыбы ў маладняку яшчэ не раслі.

3. Маладыя людзі, моладзь (разм.).

   • Дарослыя глядзелі, як весяліўся м.

маладосць, ✂, ж.

1. Юнацкі ўзрост, маладыя гады жыцця.

   • Другая м. (прыліў новых сіл у пажылыя гады).
   • Не першай маладосці (немалады, пажылы).

2. Нядаўняе, непрацяглае існаванне чаго-н.

   • М. краіны.

3. перан., зб. Пра маладое пакаленне, пра моладзь (высок.).

маладуха, ✂, ж. (разм.).

1. Тое, што і маладзіца.

2. Маладая, нявеста, а таксама дзяўчына, якая дасягнула шлюбнага ўзросту.

маладушнасць, ✂, ж.

Адсутнасць цвёрдага духу, мужнасці.

маладушнічаць, ✂; незак.

Праяўляць маладушнасць, нерашучасць.

|| зак. змаладушнічаць, ✂.