Verbum

непаслушэнства, ✂, н.

Нежаданне або адмаўленне слухацца, слухаць каго-н.

• Пакараць за н.

непаслядоўнасць, ✂, ж.

1. гл. непаслядоўны.

2. Непаслядоўны ўчынак, паводзіны і пад.

непаслядоўны, ✂.

Пазбаўлены паслядоўнасці, нелагічны.

• Непаслядоўнае дзеянне.

|| наз. непаслядоўнасць, ✂.

непасрэдны, ✂.

1. Які не мае прамежкавых звёнаў.

   • Н. віноўнік пажару.

2. Які робіць усё без сумнення, кіруючыся толькі ўнутранымі схільнасцямі; просты, шчыры.

   • Непасрэдная натура.
   • Паводзіць сябе непасрэдна (прысл.).

|| наз. непасрэднасць, ✂.

непастаянны, ✂.

Зменлівы, няўстойлівы.

• Непастаяннае надвор’е.
• Непастаянная натура.

|| наз. непастаянства, ✂.

непаўналетні, ✂.

Які не дасягнуў паўналецця.

• Н. юнак.
• У залу ўвайшлі непаўналетнія (наз.).

непаўналецце, ✂, н.

Узрост чалавека, які не дасягнуў паўналецця.

непаўторны, ✂.

Адзіны ў сваім родзе; выключны, асаблівы.

• Н. выпадак.

|| наз. непаўторнасць, ✂.

непахісны, ✂ (кніжн.).

1. Такі, што нельга пахіснуць; устойлівы.

   • Стаяць непахісна (прысл.) на варце міру.

2. Цвёрды, стойкі (у сваіх намерах, перакананнях і пад.).

   • Н. змагар.

|| наз. непахіснасць, ✂.

непачаты, ✂.

Такі, якога яшчэ не пачыналі, за які яшчэ не браліся; цэлы.

• Непачатая буханка.

◊

• Непачаты край (работы, спраў) (разм.) — вельмі многа.