Verbum

качавы, ✂.

Які не мае аселасці, пераходзіць з месца на месца са сваёй маёмасцю; вандроўны; проціл. аселы.

• Качавыя плямёны.

качагар, ✂, м.

Рабочы, які абслугоўвае топкі паравых катлоў.

|| прым. качагарскі, ✂.

качагарка, ✂, ж.

Памяшканне, дзе знаходзяцца топкі паравых катлоў.

|| прым. качагарны, ✂.

качалка​¹, ✂, ж.

Крэсла на падстаўках, на якіх яно качаецца.

качалка​², ✂, ж.

1. Драўляны валік для раскачвання цеста або разгладжвання бялізны качаннем.

2. мн. Станок для разгладжвання, качання бялізны.

качан, ✂, м.

Плод капусты: шчыльна звітыя ў галоўку капусныя лісты.

|| прым. качанны, ✂ і качановы, ✂.

качаня, ✂ і качанё, ✂, н.

Птушаня качкі.

качар, ✂, м.

Самец качкі.

|| прым. качаравы, ✂.

качарга, ✂, ж.

Тоўсты жалезны прут, сагнуты на канцы, для перамешвання паліва ў печы, выграбання попелу.

|| памянш. качарэжка, ✂.

|| прым. качарговы, ✂.

качацца, ✂; незак.

1. Тое, што і каціцца​¹ (у 1 знач.), але абазначае рух, які адбываецца ў кожны час і ў розных напрамках.

   • Мячык качаецца па падлозе.

2. Пераварочвацца, перакульвацца з боку на бок (пра чалавека, жывёлу).

   • К. ў траве.
   • Конь качаецца па зямлі.
   • Дзеці качаюцца ў снезе.

3. Ляжаць без справы, без сну.

   • К. да раніцы ў ложку (разм.).

4. Быць хворым.

   • Цэлы месяц качалася з пабітай нагой (разм.).

|| наз. качанне, ✂.