Verbum

качаць, ✂; незак.

1. Тое, што і каціць (у 1 знач.), але абазначае рух, які адбываецца ў розны час і ў розных напрамках.

   • К. бочкі.
   • К. бярвенне.

2. Размякчаючы ў руках і рухаючы па якой-н. паверхні, надаваць чаму-н. акруглую форму.

   • К. клёцкі.
   • К. шарыкі з пластыліну.

3. Паварочваць з боку на бок у чым-н. сыпкім, вязкім.

   • К. рыбу ў муцэ.

4. Разгладжваць пры дапамозе качалкі, качалак.

   • К. абрусы.

5. Рабіць пракатку (спец.).

   • К. ліставое жалеза.

6. Падкідваць на руках, выражаючы радасць, захапленне і пад. (разм.).

|| зак. пакачаць, ✂, выкачаць, ✂ і скачаць, ✂.

|| наз. качанне, ✂.

качачніца, ✂, ж.

1. Работніца, якая даглядае качак на птушкаферме.

2. Прадаўгаватая пасудзіна з тоўстымі сценкамі для прыгатавання мяса качкі.

качка, ✂, ж.

Вадаплаўная птушка сямейства качыных з шырокай пляскатай дзюбай і кароткімі шырока расстаўленымі лапкамі.

• Прыляцелі дзікія качкі.

|| памянш. качачка, ✂.

|| прым. качыны, ✂.

качканос, ✂, м.

Яйцаносная млекакормячая жывёліна з мордай, якая заканчваецца шырокай дзюбай, падобнай на качыную (водзіцца ў Аўстраліі і Тасманіі).

качулка, ✂, ж.

1. Драўлянае кола, якое качаюць дзеля забавы.

2. Драўляны прадмет цыліндрычнай формы, з дапамогай якога ставяць у печ і вымаюць з печы вялікія чыгуны.

|| прым. качулачны, ✂.

качэлі, ✂.

Тое, што і арэлі.

|| прым. качэльны, ✂.

качэўе, ✂, н.

1. Стаянка качэўнікаў.

2. Мясцовасць, па якой качуюць.

   • К. аленяводаў.

качэўнік, ✂, м.

Чалавек, які вядзе качавы спосаб жыцця; вандроўнік.

|| ж. качэўніца, ✂.

|| прым. качэўніцкі, ✂.

каша, ✂, ж.

1. Густая страва са звараных круп.

   • Манная к.
   • Аўсяная к.
   • Бярозавая к. (перан. розгі).
   • Заварыць кашу (перан. распачаць якую-н. непрыемную, клапатлівую справу).
   • Кашы не зварыш з кім-н. (перан. не дагаворышся з кім-н., не зробіш справу).
   • Мала кашы еў (перан. малады, нявопытны, недастаткова дужы).

2. перан. Разрэджаная маса чаго-н., падобная з выгляду на гэту страву.

   • Снег ператварыўся ў кашу.

3. перан. Беспарадак, неразбярыха.

   • У яго ў галаве к.

|| памянш. кашка, ✂.

кашавар, ✂, м.

Повар у воінскай часці або (уст.) у рабочай арцелі.

|| ж. кашаварка, ✂.