Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

кашаварыць, ; незак. (разм.).

Быць кашаварам.

кашалёк, , м.

Невялікая, звычайна скураная сумачка для грошай.

  • Пусты к. у каго-н. (няма грошай).

|| прым. кашальковы, .

кашалот, , м.

Род зубатых кітоў з вялікай галавой.

|| прым. кашалотавы, .

кашаль, , м.

Сутаргавы выдых з хрыпам і шумам (пры захворванні дыхальных шляхоў).

  • Сухі к. (без макроты).

кашаніль, , ж.

Агульная назва некаторых відаў насякомых, з цела самак якіх здабываюць чырвоную фарбу, а таксама сама гэта фарба.

|| прым. кашанілевы, і кашанільны, .

кашара, , ж.

Вялікі загон, агароджанае месца на полі, дзе трымаюць авечак летам.

кашлаты, .

  1. Пакрыты густой доўгай поўсцю ці валасамі; калматы.

    • К. сабака.
    • Кашлатыя валасы.
  2. З густым веццем, шырокімі лапкамі; разгалісты.

    • Кашлатая елка.

|| наз. кашлатасць, .

кашлаціць, ; незак. (разм.).

Касмаціць, кудлаціць.

кашляць, ; незак.

Пераносіць прыступ кашлю; хварэць на кашаль.

|| аднакр. кашлянуць, .

кашма, , ж.

Вялікі кусок лямцу, а таксама посцілка з такога лямцу.

|| прым. кашмовы, .