Verbum

кацёлка, ✂, ж.

1. Драўляны кружок, круг.

2. перан. Пра поўную, невялікага росту жанчыну, дзяўчыну (разм. жарт.).

|| прым. кацёлкавы, ✂.

каціравацца, ✂; незак.

1. Цаніцца, ацэньвацца (пра тавары, каштоўныя паперы, валюту) (спец.).

2. Быць у абароце на біржы (спец.).

3. Атрымліваць, мець тую або іншую ацэнку ў вачах грамадства: цаніцца, прызнавацца значным.

   • Чалавек з ведамі каціруецца ўсюды.

каціраваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Вызначыць (вызначаць) цану (курс) якіх-н. каштоўных папер, тавараў, замежнай валюты.

|| наз. каціроўка, ✂.

|| прым. каціровачны, ✂.

каціцца​¹, ✂; незак.

1. Рухацца, верцячыся ў адным напрамку, а таксама ехаць, пасоўвацца (пра сродкі перамяшчэння на колах).

   • З гары коціцца камень.
   • Калёсы каціліся па дарожцы.

2. Струменіцца, цячы (пра ваду, пот і пад.).

   • Коцяцца хвалі.
   • Пот градам каціўся па твары.

3. каціся (каціцеся). Ідзі (ідзіце) адсюль (разм.).

   • Каціцеся, пакуль цярпенне не лопнула!

каціцца​², ✂; незак.

Нараджаць дзіцянят (пра некаторых жывёл — авечку, казу, кошку і інш.).

|| зак. акаціцца, ✂.

каціць, ✂; незак.

1. Рухаць, перамяшчаць што-н., застаўляючы каціцца па якой-н. паверхні, а таксама рухаць, везці што-н. на колах.

   • К. бервяно.
   • К. тачку.

2. Хутка ехаць (разм.).

   • К. на веласіпедзе.

кацюша, ✂, ж.

У Вялікую Айчынную вайну: народная назва рэактыўнага мінамёта, устаноўленага на аўтамабілі.

кацялок, ✂, м.

1. Невялікі кацёл, пасудзіна для варкі ежы і для яды з яго.

   • Салдацкі к.

2. Цвёрды мужчынскі капялюш з акруглым верхам і вузкімі палямі.

3. перан. Тое, што і галава (у 3 знач.; разм.).

   • Штосьці к. не варыць.

|| прым. кацялковы, ✂.

кацяня, ✂ і кацянё, ✂, н.

Дзіцяня кошкі.

качаваць, ✂; незак.

Весці неаседлы спосаб жыцця, пераязджаць з месца на месца; вандраваць.

|| наз. качаванне, ✂.