Verbum

кашэль, ✂, м.

1. Вялікая кашолка, звычайна з лучыны.

   • Злажыць сухія грыбы ў к.

2. Тое, што і кашалёк (абл.).

◊

• Плесці кашалі з лапцямі (разм. неадабр.) — гаварыць без толку, малоць бязглуздзіцу.

каэфіцыент, ✂, м.

1. Лікавы (або літарны) множнік у алгебраічным выразе.

2. Адносная велічыня, якая вызначае ўласцівасць якога-н. працэсу або ўстройства.

   • К. цеплаправоднасці.
   • К. карыснага дзеяння (адносіны колькасці карыснай работы, выкананай якім-н. механізмам, да колькасці скарыстанай ім энергіі; спец.).

|| прым. каэфіцыентны, ✂.

каюк, нескл., м. (разм.).

Канец, смерць.

• Думала, ужо к. будзе.

каюр, ✂, м.

Паганяты сабак або аленяў, запрэжаных у нарты.

|| прым. каюрскі, ✂.

каюта, ✂, ж.

Асобнае жылое памяшканне на судне.

• Капітанская к.

|| прым. каютны, ✂.

кают-кампанія, ✂, ж.

Агульнае памяшканне на судне для сталавання, адпачынку і пад.

каяцца, ✂; незак.

1. Прызнавацца ў грахах, спавядацца ў царкве (уст.).

2. Прызнаваць сваю віну, памылку перад кім-н.

   • К. ў сваіх учынках.
   • Сын каяўся, што не так зрабіў.

|| зак. пакаяцца, ✂.

квадра, ✂, ж.

Кожная з чатырох фаз Месяца.

|| прым. квадравы, ✂.

квадрат, ✂, м.

1. Роўнастаронні прамавугольнік, а таксама прадмет або ўчастак такой формы.

   • К. стала.

2. У матэматыцы: здабытак ад памнажэння якога-н. ліку на самога сябе.

   • Дзевяць — гэта к. трох.

3. У матэматыцы: паказальнік ступені, роўны двум.

   • Узвесці шэсць у к.

|| прым. квадратны, ✂.

• К. корань.

квадратны, ✂.

1. гл. квадрат.

2. Які мае форму квадрата або падобны на квадрат.

   • Квадратная табурэтка.
   • К. двор.