Verbum

монакультура, ✂, ж. (спец.).

Вырошчванне на працягу многіх гадоў адной і той жа сельскагаспадарчай культуры на адным і тым жа ўчастку.

|| прым. монакультурны, ✂.

монатэізм, ✂, м. (спец.).

Вера, заснаваная на пакланенні адзінаму богу, адзінабожжа; проціл. політэізм.

|| прым. монатэістычны, ✂.

• Монатэістычныя рэлігіі.

монстр, ✂, м. (кніжн.).

Пачвара, страшыдла.

мопс, ✂, м.

Парода пакаёвых сабак з вялікай круглай галавой і кароткай мордай, падобная на бульдога.

мор, ✂, м. (уст.).

Павальная смерць, эпідэмія.

• М. выкаціў усю вёску.

мора, ✂, н.

1. Частка акіяна — вялікая водная прастора з гаркавата-салёнай вадой.

   • Чорнае м.

2. перан., каго-чаго. Вялікая колькасць, мноства каго-, чаго-н.

   • М. людзей.
   • М. слёз.

|| прым. марскі, ✂.

• М. флот.
• Марская хвароба (хваравіты стан, выкліканы гайданкай).

моратрасенне, ✂, н. (спец.).

Моцнае ваганне марскога дна на вялікай глыбіні.

морг​¹, ✂, м.

Установа або спецыяльнае памяшканне для захавання трупаў, іх анатаміравання і выдачы для пахавання.

|| прым. моргаўскі, ✂.

морг​², ✂, м.

Старая зямельная мера ў Польшчы і Літве (0,71 гектара).

|| прым. моргавы, ✂.

моргаць, ✂; незак. (разм.).

Тое, што і маргаць (у 1 і 2 знач.).

|| наз. морганне, ✂.