Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорсуыэюя

мнагазначны​1 ✂ прым.

Які складаецца з многіх лічбавых знакаў.

  • М. лік.

|| наз. мнагазначнасць, ✂.

мнагазначны​2 ✂ прым.

Які мае некалькі значэнняў.

  • Мнагазначнае слова.

|| наз. мнагазначнасць, ✂.

мнагалетні, ✂, (спец.).

Які жыве шмат гадоў.

  • Мнагалетнія травы.

мнагалецце, ✂, н. (уст.).

Абвяшчэнне слоў “многая лета”, у час царкоўнага набажэнства як пажаданне доўгага жыцця.

мнагалюдны, ✂.

З вялікай колькасцю людзей.

  • М. сход.

|| наз. мнагалюднасць, ✂.

мнагамесны, ✂.

З вялікай колькасцю месц для пасажыраў, гледачоў і пад.

  • М. самалёт.
  • Мнагамесная зала.

мнагамужжа, ✂, н.

Знаходжанне жанчыны ў шлюбе адначасова з некалькімі мужчынамі; паліандрыя.

мнаганожка, ✂, ж.

  1. Наземная жывёліна класа членістаногіх з целам, падобным на чарвяка і вялікай колькасцю ножак.

  2. Мнагалетняя травяністая папаратнікавая расліна сямейства мнаганожкавых.

мнагаполле, ✂, н.

Сістэма земляробства, пры якой мнагакратна чаргуюцца пасевы разнастайных культур.

|| прым. мнагапольны, ✂.

мнагасільны, ✂.

Які мае вялікую магутнасць (пра маторы, машыны, механізмы).

  • М. матор.