Verbum

растаць, ✂; зак.

1. Перайсці ў вадкі стан пад уздзеяннем цяпла.

   • Снег растаў.

2. Адтаяць, перастаць быць падмёрзлым.

   • Дарога растала.

3. перан. Паступова знікнуць; разысціся, рассеяцца.

   • Тукі песні расталі ў далечыні.
   • Туман растаў.

4. перан. Прыйсці ў замілаванне; расчуліцца, памякчэць.

   • Р. ад пахвалы.

|| незак. раставаць, ✂.

|| наз. раставанне, ✂.

растачыць​¹, ✂; зак. (спец.).

Расшырыць, апрацаваць разцом.

• Р. адтуліну

|| незак. расточваць, ✂.

|| наз. расточванне, ✂ і расточка, ✂.

|| прым. расточны, ✂.

• Р. станок.

растачыць​², ✂; зак.

Згрызці, праесці, патачыць у многіх месцах.

• Шашаль растачыў сцяну.

|| незак. расточваць, ✂.

|| наз. расточванне, ✂.

растачыць​³, ✂; зак.

Прытачыўшы, зрабіць шырэйшым.

• Р. спадніцу.

|| незак. расточваць, ✂.

|| наз. расточванне, ✂ і расточка, ✂.

растваральнік, ✂, м.

Рэчыва, здольнае раствараць у сабе іншае рэчыва.

растваральны, ✂.

Які здольны растварацца ў вадкасці.

|| наз. растваральнасць, ✂.

растварыцца, ✂; зак.

Утварыць у злучэнні з вадкасцю аднародную сумесь.

|| незак. растварацца, ✂.

растварыць, ✂; зак.

Прымусіць растварыцца.

• Р. цукар у вадзе.

|| незак. раствараць, ✂.

|| наз. растварэнне, ✂.

раствор, ✂, м.

1. Вадкасць, атрыманая растварэннем якога-н. рэчыва ў вадзе або іншай вадкасці.

   • Содавы р.

2. У будаўнічай справе: вязкая цестападобная сумесь цэменту, пяску і вады.

|| прым. растворны, ✂.

растлумачальны, ✂.

Які служыць для растлумачэння чаго-н.

• Растлумачальная работа.