Verbum

містыфікацыя, ✂, ж. (кніжн.).

Наўмыснае ўвядзенне каго-н. у зман.

• Ахвяра містыфікацыі.

містыцызм, ✂, м.

Схільнасць да містыкі (у 1 знач.), форма рэлігійна-ідэалістычнага светапогляду, заснаванага на містыцы.

|| прым. містычны, ✂.

містэр, ✂, м.

Ветлівы зварот да мужчыны ў Англіі, Амерыцы (ужыв. звычайна перад імем, прозвішчам).

містэрыя, ✂, ж.

Сярэдневяковая драма на біблейскія тэмы.

міткаль, ✂, м.

Гатунак баваўнянай тканіны палатнянага перапляцення, неапрацаваны паркаль.

|| прым. міткалёвы, ✂ і міткальны, ✂.

мітра, ✂, ж.

Галаўны ўбор прадстаўнікоў вышэйшага духавенства і некаторых заслужаных святароў, які надзяваецца ў часе набажэнства.

мітрапаліт, ✂, м.

Вышэйшае ганаровае званне праваслаўных епіскапаў, а таксама епіскап, якому нададзена гэтае званне.

|| прым. мітрапаліцкі, ✂.

мітраполія, ✂, ж.

Царкоўна-адміністрацыйная акруга, якая знаходзіцца пад кіраваннем мітрапаліта.

мітрэнга, ✂, ж. (разм.).

Трывога, неспакой, непрыемнае здарэнне.

• Тут пачалася нейкая м.

мітульга, ✂, ж. (разм.).

Мітусня, мільгаценне чаго-н.

• Падала снегавая м.