Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

евангелле

назоўнік | ніякі род

Раннехрысціянскі твор, які расказвае пра жыццё Ісуса Хрыста.

  • Кананічнае е. (уваходзіць у састаў Бібліі).
  • Апакрыфічнае е.

|| прыметнік: евангельскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

евангеліст

назоўнік | жаночы род

  1. Укладальнік евангелля.

  2. Член секты евангельскіх хрысціян.

|| жаночы род: евангелістка.

|| прыметнік: евангелісцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

евангелічны

прыметнік

Які адносіцца да рэлігійных пратэстанцкіх сектаў, што ў сваім веравучэнні кіруецца толькі тэкстамі евангелля.

  • Евангелічная царква.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

егер

назоўнік | мужчынскі род

  1. Паляўнічы-прафесіянал (устарэлае).

  2. Салдат з асобых стралковых (егерскіх) палкоў у некаторых еўрапейскіх арміях.

|| прыметнік: егерскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

егіпцяне

назоўнік | мужчынскі род

Асноўнае насельніцтва Егіпта.

|| жаночы род: егіпцянка.

|| прыметнік: егіпецкі.

  • Егіпецкая кара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

едкі

прыметнік

  1. Які раз’ядае што-н. хімічна.

    • Едкая фарба.
  2. Які выклікае моцнае фізічнае раздражненне.

    • Е. дым.
  3. пераноснае значэнне: З’едлівы, колы.

    • Едкая заўвага.

|| назоўнік: едкасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

еднасць

назоўнік | жаночы род

  1. Адзінства, згуртаванасць.

    • Непарушная е.
  2. Агульнасць, супольнасць.

    • Е. паходжання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

ежа

назоўнік | жаночы род

Усё тое, што ядуць; прадукты харчавання.

  • Здаровая е.
  • Мясная е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

ездавы

прыметнік

  1. Які прызначаны для язды.

    • Ездавыя сабакі.
  2. ездавы: Салдат, які кіруе коннай запрэжкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

ездзіць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Рухацца ў розных кірунках на якім-н. транспарце.

    • Е. на трамваі.
    • Е. на веласіпедзе.
  2. Бываць дзе-н., наведваць каго-н., прыязджаючы.

    • Е. у госці.
  3. Умець упраўляць якімі-н. сродкамі перамяшчэння.

    • Е. на матацыкле.
  4. Не мець устойлівасці, соўгацца па чым-н., перамяшчаючыся (размоўнае).

    • Шкло ездзіць у аправе.
    • Ездзіць з рогату (размоўнае) — вельмі смяяцца з чаго-н.

|| назоўнік: язда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)