Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

ухва́т м.

1. ві́лкі, -лак ед. нет;

2. см. кнехт.

ухвати́ть сов., прям., перен. ухапі́ць, схапі́ць; (уловить — ещё) злаві́ць, улаві́ць;

он ухвати́л меня́ за́ руку ён ухапі́ў (схапі́ў) мяне́ за руку́;

мы сра́зу же ухвати́ли его́ мысль перен., разг. мы адра́зу ж. ухапі́лі (схапі́лі, злаві́лі, улаві́лі) яго́ ду́мку;

ухвати́ться прям., перен. ухапі́цца, схапі́цца;

обе́ими рука́ми ухвати́ться абе́дзвюма рука́мі ўхапі́цца;

зуба́ми ухвати́ться зуба́мі ўхапі́цца.

ухва́тка ж., разг.

1. мане́ра, -ры ж., звы́чка, -кі ж.;

2. (ловкость, сноровка) спрыт, род. спры́ту м., спры́тнасць, -ці ж.

ухва́тный ві́лачны; см. ухва́т 1.

ухва́тывать несов. хапа́ць; (улавливать — ещё) лаві́ць; см. ухвати́ть;

ухва́тываться

1. хапа́цца;

2. страд. хапа́цца, лаві́цца;

ухва́ченный ухо́плены, схо́плены; зло́ўлены, уло́ўлены; см. ухвати́ть.