упова́ние ср., уст. спадзява́нне, -ння ср.; (надежда) надзе́я, -дзе́і ж.;
упова́ть несов., уст. спадзява́цца.
уподо́бить сов. прыпадо́бніць (да каго, да чаго); (сравнить) параўна́ць (з кім, з чым);
уподо́биться стаць падо́бным (да каго, да чаго, на каго, на што), прыпадо́бніцца (да каго, да чаго);
уподобле́ние
1. (действие) прыпадабне́нне, -ння ср. (да каго, да чаго); параўна́нне, -ння ср. (з кім, з чым); неоконч. прыпадо́бніванне, -ння ср. (да каго, да чаго); параўно́ўванне, -ння ср. (з кім, з чым);
2. (фигура сравнения) прыпадабне́нне, -ння ср.; (сравнение) параўна́нне, -ння ср.;
3. лингв. прыпадабне́нне, -ння ср.;
уподо́бленный прыпадо́бнены (да каго, да чаго); параўна́ны (з кім, з чым);
уподобля́ть несов. прыпадабня́ць (да каго, да чаго); (сравнивать) параўно́ўваць (з кім, з чым);
уподобля́ться
1. станаві́цца падо́бным (да каго, да чаго, на каго, на што); прыпадабня́цца (да каго, да чаго);
2. страд. прыпадабня́цца (да каго, да чаго); параўно́ўвацца (з кім, з чым); см. уподобля́ть.
упое́ние ср. (восторг) захапле́нне, -ння ср.; (очарование) зачарава́нне, -ння ср., чаро́ўнасць, -ці ж.; (экстаз) экста́з, -зу м.; (наслаждение) асало́да, -ды ж.;
быть в упое́нии быць у захапле́нні (зачарава́ным, у экста́зе);
упое́ние успе́хом захапле́нне по́спехам;
про́сто упое́ние! разг. про́ста асало́да!
упоённо нареч. з захапле́ннем; зачарава́на; з асало́дай;