Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

вы́катка​II горн. вы́катка, -кі ж.

вы́катчик горн. вы́катчык, -ка м.;

вы́катчица в разн. знач. вы́катчыца, -цы ж.

выка́тывание​I выка́чванне, -ння ср.; см. выка́тывать​I.

выка́тывание​II выко́чванне, -ння ср.; прост. вытрэ́шчванне, -ння ср.; см. выка́тывать​II.

выка́тывать​I несов. (к вы́катать) выка́чваць.

выка́тывать​II несов. (к вы́катить) выко́чваць; (глаза — ещё) прост. вытрэ́шчваць, вылу́пліваць;

выка́тывать бо́чку выко́чваць бо́чку;

выка́тывать глаза́ выко́чваць (вытрэ́шчваць, вылу́пліваць) во́чы.

выка́тываться​I несов., возвр., страд. (к вы́кататься) выка́чвацца.

выка́тываться​II несов., возвр., страд. (к вы́катиться) выко́чвацца.

вы́кать несов., прост. (обращаться к кому-л. на «вы») вы́каць.