вы́творить сов., разг. вы́тварыць, вы́чварыць.
вытворя́ть несов., разг. вытвара́ць, вычвара́ць;
вытворя́ться
1. (происходить) твары́цца, рабі́цца;
2. страд. вытвара́цца, вычвара́цца; см. вытворя́ть.
вытека́ние выцяка́нне, -ння ср.;
вытека́ть несов.
1. выцяка́ць;
2. перен. (являться выводом) выніка́ць.
вы́теребить сов., с.-х. вы́рваць, мног. павырыва́ць; вы́церабіць;
вы́теребленный вы́рваны, мног. павырыва́ны; вы́цераблены.
вытере́бливать несов., с.-х. рваць, вырыва́ць; выцярэ́бліваць.
вы́тереть сов., в разн. знач. вы́церці, мног. павыціра́ць;
вы́тереть стол вы́церці стол;
вы́тереть ло́кти вы́церці ло́кці;
вы́тереться вы́церціся, мног. павыціра́цца.