напусти́ть
1. напусці́ць,
2. (кого, что, на кого, что) напусці́ць,
напусти́ть
1. напусці́ць,
2. (кого, что, на кого, что) напусці́ць,
напусти́ться
напу́танный наблы́таны;
напу́тать
напу́тственный ска́заны на даро́гу; да́дзены на даро́гу;
обрати́ться с напу́тственной ре́чью сказа́ць сло́ва на даро́гу;
напу́тственный сове́т пара́да на даро́гу;
напу́тствие
напу́тствовать
1.
2.
стари́к напу́тствовал дете́й тёплыми слова́ми стары́ дава́ў нака́з (на даро́гу) дзе́цям цёплымі сло́вамі.
напуха́ние напуха́нне, -ння
напуха́ть
напу́хнуть