Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

наве́шивать​I несов. (к наве́сить) наве́шваць; начэ́пліваць.

наве́шивать​II несов. (к наве́шать​I) наве́шваць; начэ́пліваць.

наве́шивать​III несов. (к наве́шать​II) разг. нава́жваць.

наве́шиваться​I несов., страд. наве́швацца; начэ́плівацца; см. наве́шивать​I.

наве́шиваться​II несов., страд. наве́швацца; начэ́плівацца; см. наве́шивать​II.

наве́шиваться​III несов., страд., разг. нава́жвацца; см. наве́шивать​III.

навеща́ть несов. наве́дваць (каго, што), даве́двацца (каго, да каго);

навеща́ться страд. наве́двацца.

наве́янный наве́яны;

наве́ять сов.

1. прям., перен. наве́яць;

наве́ять прохла́ду наве́яць прахало́ду;

наве́ять грусть наве́яць сум;

2. с.-х. (машиной) наарфава́ць; (ручным способом) наве́яць.