наряжа́тьсяII несов., страд. прызнача́цца (у нара́д); (посылаться) пасыла́цца, выпраўля́цца.
наря́женныйI прыбра́ны, мног. папрыбіра́ны, убра́ны, мног. паўбіра́ны; (выряженный) вы́страены; (одетый во что-л.) адзе́ты, мног. паадзява́ны, апра́нуты, апра́нены, мног. паапрана́ны.
наря́женныйII и наряжённый (назначенный в наряд) прызна́чаны (у нара́д); (посланный) пасла́ны, вы́праўлены, мног. павыпраўля́ны.
нас мест. в род., вин., пред., см. мы.
насади́тель книжн. насаджа́льнік, -ка м.
насади́тьI сов.
1. насадзі́ць, мног. панаса́джваць; см. наса́живатьI;
2. перен. (внедрить) насадзі́ць; (укоренить) укарані́ць; (ввести) заве́сці, уве́сці; (распространить) пашы́рыць, распаўсю́дзіць; см. насажда́ть.
насади́тьII сов.
1. (на ручку, древко и т. п.) асадзі́ць; (на остриё) насадзі́ць, мног. панаса́джваць; (наткнуть) узаткну́ць, наткну́ць, мног. паўстыка́ць; узбі́ць, мног. паўзбіва́ць; (нацепить) начапі́ць, мног. паначэ́пліваць;
2. портн. ушы́ць, мног. паўшыва́ць, прышы́ць, мног. папрышыва́ць; см. наса́живатьII.
наса́дка ж.
1. (действие) аса́джванне, -ння ср., аса́дка, -кі ж.; наса́джванне, -ння ср.; устыка́нне, -ння ср.; начэ́пліванне, -ння ср.;
2. (действие) прышыва́нне, -ння ср., прышы́ўка, -кі ж.; см. наса́живатьII;
3. (насаженная часть прибора, инструмента) наса́дка, -кі ж.;
4. (наживка) рыб. наса́дка, -кі ж.;
5. хим. наса́дка, -кі ж.
насажа́ть сов. насаджа́ць, насадзі́ць, мног. панаса́джваць.
насажда́ть несов. наса́джваць; (укоренять) укараня́ць; (вводить) заво́дзіць, уво́дзіць; (распространять) пашыра́ць, распаўсю́джваць;
насажда́ть нау́ки, культу́ру, иде́и укараня́ць (пашыра́ць) наву́кі, культу́ру, ідэ́і;