Verbum

отягоще́ние абцяжа́рванне, -ння ср.;

отягощённость абцяжа́ранасць, -ці ж.;

отягощённый абцяжа́раны.

отягча́ть несов. абця́жваць; рабі́ць ця́жкім;

отягча́ющий прил. юр. абця́жваючы;

отягча́ющие (вину́) обстоя́тельства абця́жваючыя віну́ абста́віны;

отягчённый абця́жаны;

отягчи́ть сов. абця́жыць, зрабі́ць ця́жкім.

отяжеле́вший и отяжеле́лый прил., книжн. пацяжэ́лы, ця́жкі;

отяжеле́ние пацяжэ́нне, -ння ср.;

отяжеле́ть сов. пацяжэ́ць, стаць ця́жкім;