Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

отка́лывание​I

1. адко́лванне, -ння ср.; адшчэ́пліванне, -ння ср., адшчапля́нне, -ння ср.;

2. адко́лванне, -ння ср.; см. отка́лывать​I 1, 3.

отка́лывание​II адко́лванне, -ння ср., адшпі́льванне, -ння ср., адшпіля́нне, -ння ср.; см. отка́лывать​II.

отка́лывать​I несов.

1. (отделять ударом) адко́лваць; (лучину, щепку) адшчэ́пліваць, адшчапля́ць;

2. (делать или говорить что-л. неожиданное) прост. рэ́заць;

3. перен. адко́лваць; см. отколо́ть​I;

◊

отка́лывать шту́ки вырабля́ць (урэ́зваць) шту́кі.

отка́лывать​II несов. (отшпилять) адко́лваць, адшпі́льваць, адшпіля́ць.

отка́лываться​I несов.

1. (отделяться ударом) адко́лвацца; (о лучине, щепке) адшчэ́плівацца, адшчапля́цца;

2. перен. адко́лвацца; см. отколо́ться​I;

3. страд. адко́лвацца; адшчэ́плівацца, адшчапля́цца; см. отка́лывать​I 1, 3.

отка́лываться​II несов., возвр., страд. адко́лвацца, адшпі́львацца, адшпіля́цца; см. отколо́ться​II, отка́лывать​II.

отка́пывание адко́пванне, -ння ср.;

отка́пывать несов. адко́пваць;

отка́пываться возвр., страд. адко́пвацца.

отка́рмливание адко́рмліванне, -ння ср., выко́рмліванне, -ння ср.;